Aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego [Ef 4,13a]

Przejdź do liturgii dnia

6. Rozważania różańcowe - Jolanta Szczypta

TAJEMNICE RADOSNE

I. Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie
Gdy fiat zostało wypowiedziane przez Serce i usta Matki Bożej, Pan Jezus zamieszkał w Jej łonie. Jakiekolwiek zsyła na mnie próby, doświadczenia, chcę nauczyć się mówić z Maryją każdego dnia: „Niech się tak stanie, jak Ty chcesz, Panie”.

II. Nawiedzenie św. Elżbiety
Matka Najświętsza podjęła trud drogi do Elżbiety, aby służąc jej w potrzebie, przeżywać wspólnie radość z oczekiwania na przyjście Syna Bożego i głosić chwałę Boga. Maryja wyśpiewuje Bogu hymn uwielbienia i dziękczynienia.

III. Narodzenie Pana Jezusa
Pan Jezus przychodzi na świat w ubogiej stajence, aby być dla mnie wzorem wyrzeczenia, cierpienia i ubóstwa. Matka Boża adoruje Syna Bożego w pokorze, cichości i uniżeniu – na kolanach. Jej Niepokalane Serce przepełnione jest miłością i radością. 

IV. Ofiarowanie Pana Jezusa
Matka Najświętsza ze św. Józefem ofiaruje Bogu Ojcu Dzieciątko Jezus w świątyni jerozolimskiej. „A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu” (Łk 2, 35). Bolesne proroctwo Symeona napełnia Serce Maryi goryczą. Jednak Matka Jezusa nie broni się przed cierpieniem. 

V. Odnalezienie Pana Jezusa w świątyni
Matka Najświętsza i św. Józef poszukują dwunastoletniego Pana Jezusa przez trzy dni i trzy noce. Odnajdują Go w świątyni jerozolimskiej. To wydarzenie uczy mnie roztropności i szybkiego poszukiwania Pana Jezusa, w przypadku rozstania się z Nim przez grzech.

TAJEMNICE ŚWIATŁA

I. Chrzest Pana Jezusa w Jordanie
W tajemnicy chrztu świętego jest obecna Trójca Przenajświętsza. W Jej imię przyjęliśmy sakrament chrztu świętego, dzięki któremu zostaliśmy wszczepieni w Mistyczne Ciało Chrystusa i obdarzeni darami Ducha Świętego. To ogromna radość i zaszczyt być członkiem Kościoła świętego.

II. Cud w Kanie Galilejskiej
Pierwszy cud dokonany przez Pana Jezusa dopomógł Apostołom uwierzyć w Jego Boską moc. Nie mogę nigdy zapomnieć o Maryi – Pośredniczce wszelkich łask, o Jej potężnym wstawiennictwie za mną u Boga. Maryja może mi wybłagać u Pana Jezusa wszystko, co jest zgodne z Jego wolą, nawet gdy godzina jeszcze nie nadeszła.

III. Głoszenie królestwa Bożego
Głoszenie królestwa Bożego to była misja Pana Jezusa. Powierzył ją Apostołom i wszystkim wierzącym. Zbawiciel głosił Dobrą Nowinę poprzez modlitwę, nauczanie, czynienie cudów, uzdrawianie i wypędzanie złych duchów.

IV. Przemienienie na górze Tabor
Pan Jezus ukazał się uczniom w jaśniejącym Obliczu pełnym chwały. Chciał pokazać Apostołom swoje Bóstwo, by nie zwątpili, kiedy będzie wzgardzony, wyszydzony i ukrzyżowany. Gdy nadejdzie godzina próby, muszę trwać mocno w wierze, pamiętając o tym, że pod pełną cierpienia koroną cierniową, ukryta jest inna – królewska korona chwały niebieskiej.

V. Ustanowienie Eucharystii
Pan Jezus zostawił dla mnie w Najświętszym Sakramencie swoje Ciało i swoją Krew. Co za ogromna miłość Boga do człowieka! Siebie samego dał, chociaż wiedział, że będzie nieraz znieważany, wyszydzany i opuszczony.

TAJEMNICE BOLESNE

I. Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu 
Rozpoczęło się krwawe konanie. Pan Jezus odczuł w swej duszy i na swoim ciele wszystkie grzechy świata. Lęk i trwoga wycisnęły krwawy pot. Szukał współczucia i pociechy u Apostołów, a oni posnęli. I dzisiaj, Panie Jezu, czekasz w Najświętszym Sakramencie, często opuszczony i niedoceniony, a przecież jesteś miłością i nieskończonym miłosierdziem!

II. Biczowanie Pana Jezusa
Pan Jezus stał przed Piłatem niesłusznie skazany na ubiczowanie. Zdarli z Niego szaty, przywiązali Go do słupa i biczowali. Najświętsza Krew popłynęła z wielu ran. Chrystus Pan ponosił te cierpienia, aby wynagrodzić Ojcu Niebieskiemu za bezwstyd człowieka, nieskromne myśli, grzechy nieczyste.

III. Cierniem ukoronowanie
Nałożyli Panu Jezusowi koronę z cierni na głowę, aby wydrwić Jego królewską godność. Zbawiciel stał przed oprawcami z trzciną w ręce, ubrany w brudny, poszarpany płaszcz. Ciernie wbijały się coraz głębiej, krew spływała i zalewała oczy. Pan Jezus znosił cierpliwie to upokorzenie, aby wynagrodzić Ojcu swemu za moją pychę.

IV. Dźwiganie krzyża
Pan Jezus upadał pod ciężarem krzyża. Podczas upadków powstawały nowe rany, ale mimo to wytrwale szedł dalej. Przechodził wśród ludzi, którzy szydzili z Niego okrutnie. Kopali Go, popychali i obrzucali najgorszymi obelgami. Chrystus znosił to wszystko w pokorze i milczeniu.

V. Śmierć Pana Jezusa na krzyżu
Pana Jezusa przybito do krzyża. Konał w opuszczeniu. Przyjaciele wystraszyli się i pouciekali. Nie zrozumieli od razu wartości krzyża. Jak św. Jan muszę mocno trzymać się krzyża i trwać pod nim z Maryją do końca, chociażby wszyscy inni pouciekali.

TAJEMNICE CHWALEBNE

I. Zmartwychwstanie Pana Jezusa
Po trzech dniach powstaje z grobu zmartwychwstały Pan. Panie Jezu, przez Twoje zmartwychwstanie mam nadzieję na szczęście wieczne w niebie. Im bardziej umieram na krzyżu, tym bardziej moje zmartwychwstanie będzie chwalebne.

II. Wniebowstąpienie Pana Jezusa
Pan Jezus odszedł, aby przygotować mi miejsce, ale powróci w chwale i zabierze mnie, jeśli pójdę Jego śladami. Muszę poczekać, znosić cierpienia z ufnością w to, że godzina wytchnienia nadejdzie. Utrapienia doczesnego życia zaowocują miłością w Bogu w wieczności.

III. Zesłanie Ducha Świętego
Apostołowie trwali z Matką Najświętszą na modlitwie, oczekując przyjścia Ducha Świętego. Gdy zostali Nim napełnieni, z bojaźliwych zmienili się w mężnych i odważnie walczących dla sprawy Bożej. Muszę słuchać natchnień Ducha Świętego i usilnie prosić o otrzymanie Jego darów: mądrości, rozumu, rady, męstwa, umiejętności, pobożności i bojaźni Bożej.

IV. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny
Matka Najświętsza została wzięta do nieba z ciałem i duszą. W wielkiej radości mieszkańcy nieba oddali pokłon i cześć Matce Bożej – pokornej, cichej, czystej. Chcę wszystko zrobić dla nieba – tam jest moja ojczyzna, tam znajdę Niepokalaną w pełni chwały i wraz z Nią będę się radować z posiadania Boga przez wieczność.

V. Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny
Trójca Przenajświętsza koronuje Matkę Najświętszą na Królową nieba i ziemi. Wszyscy święci i aniołowie klęczą przed Tobą, Królowo, oddając Ci cześć. Ja także, Maryjo, klękam przed Tobą z różańcem w ręku.