Aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego [Ef 4,13a]

Przejdź do liturgii dnia

8. Rozważania różańcowe - s. Luiza Borucka CSL - sierpień 2014

TAJEMNICE RADOSNE

I. Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie
Wiara jest źródłem umocnienia na drodze życia chrześcijańskiego. Trzeba głębokiego zawierzenia Bogu, aby nie zwątpić i odpowiedzieć jak Maryja: „Amen. Niech tak się stanie”. Wierność Bogu często wymaga rezygnacji ze swoich planów, zamierzeń.
Maryjo, ucz mnie żyć głęboką wiarą w mojej codzienności i godnie świadczyć o Bogu przed ludźmi, aby wszyscy Go poznali i umiłowali.

II. Nawiedzenie św. Elżbiety
Wiara jest drogą służby. Współczesny człowiek zamyka się na problemy innych, bo łatwiej i wygodniej nie widzieć i nie słyszeć, że ktoś mnie potrzebuje. Jakże inaczej reaguje Maryja. Zostawia dom i udaje się w daleką podróż, by nieść miłość.
Maryjo, wzorze wiary służebnej, tak wielu ludzi nie zna jeszcze prawdziwego Boga. Naucz mnie dawać siebie w darze wszystkim, którzy mnie potrzebują.

III. Narodzenie Pana Jezusa
Wiara rodzi pokój i radość. W noc Bożego narodzenia aniołowie zwiastują światu zbawienie. Oto Król i Pan całego stworzenia objawia się w bezbronnym Dziecięciu, aby stać się dla obolałych ludzkich serc źródłem pokoju, dobroci i miłości.
Maryjo dająca nam Jezusa, spraw, by rozważanie tajemnicy narodzenia Bożego Syna uwrażliwiało nasze serca na potrzebę dzielenia się wiarą z innymi.

IV. Ofiarowanie Pana Jezusa
Wierzyć to uznać w małym Dziecięciu prawdziwego Boga i Zbawiciela, to zgodzić się na to, że i moją duszę może przeniknąć miecz, jak to przepowiedział Symeon Maryi. Wraz z Jezusem Maryja ofiarowała Bogu wszystko, dlatego miała siłę, aby wytrwać na drodze męki. 
Maryjo, pomóż mi patrzeć oczyma wiary na wszystko, co wymaga ode mnie ofiary, poświęcenia, zaufania do końca, i przez to odnaleźć radość płynącą z dawania siebie innym dla ich zbawienia. 

V. Odnalezienie Pana Jezusa w świątyni
Wierzyć to nieustannie nawracać się i dojrzewać. W labiryncie różnych doświadczeń łatwo zagubić Boga. Co wtedy pozostaje? Znów skierować swój wzrok na Jezusa, zapatrzyć się w Jego miłosierne oblicze i zacząć na nowo być w Jego sprawach.
Maryjo, ucz mnie odpowiedzialności za wiarę moją i wszystkich, którzy jeszcze jej nie mają, aby prawda Ewangelii przeniknęła wszystkie ludzkie serca i narody.

TAJEMNICE ŚWIATŁA

I. Chrzest Pana Jezusa w Jordanie
Wiara jest początkiem nowego życia w Chrystusie. Przez chrzest w Jordanie Jezus objawia swoją pokorę. Chrzest czyni nas dziećmi Boga i powołuje do stawania się świadkami Ewangelii. Nie mogę – i nie wolno mi – zatrzymać Ewangelii dla siebie. Bóg potrzebuje moich nóg, moich rąk i ust, by szukać, dawać i mówić…
Maryjo, pomóż nam nieustannie dorastać do roli radosnego i wiernego świadka Ewangelii, by wszyscy mogli poznać Chrystusa i w Jego ręce złożyć swój los. 

II. Cud w Kanie Galilejskiej
Wierzyć oznacza kochać jak Chrystus, bo wiara działa przez miłość. Tylko miłość może zauważyć, że czegoś brakuje. Tylko miłość może tym brakom zaradzić. Na weselu w Kanie zabrakło wina, a w moim sercu tak często brakuje wina miłości, która nadaje sens życiu i wskazuje kierunek.
Maryjo, wstawiaj się za nami u Syna, by nie brakowało nam siły do dzielenia się miłością z innymi, by Ewangelia miłości była głoszona w każdym zakątku ziemi, a Chrystus był znany i miłowany. 

III. Głoszenie królestwa Bożego
Jezu Chryste, Synu Boży, jak Cię rozpoznać, gdy jesteś tak bardzo ukryty w człowieczeństwie? Jak Cię rozpoznać, gdy jawisz się naszym oczom tak bezradny i bezbronny? Jak się nawrócić, gdy Twoje słowa tak często nie przemawiają do mojego „wyedukowanego” rozumu?
Maryjo idąca przez życie za Jezusem, ucz rozpoznawać wiarą i sercem Jego obecność w każdym człowieku, wskazuj drogę i sposoby docierania do ludzi, prowadź do Twego Syna wszystkich, którzy Go jeszcze nie znają albo już Go zagubili.

IV. Przemienienie na górze Tabor
Uwierzyć to przemienić swoje życie, to nadać mu głęboki sens i odnaleźć własną górę Tabor. „Panie, dobrze, że tu jesteśmy” (por. Łk 9, 33). Panie, nie odchodź, bez Ciebie nie potrafimy już żyć, nie potrafimy służyć, kochać, przebaczać… Przemienienie Jezusa stało się źródłem umocnienia dla uczniów. Niech stanie się także umocnieniem dla nas, dla wszystkich, którzy jeszcze nie znają prawdy Ewangelii.
Maryjo, Przewodniczko na drodze wiary, ucz nas podążać za Jezusem w chwilach Jego chwały, ale jeszcze bardziej w chwilach upokorzenia i odrzucenia. 

V. Ustanowienie Eucharystii
Wierzyć to zaufać Bogu obecnemu w Eucharystii, to dać się odnaleźć Miłości ukrytej w małej hostii. Uczestnicząc we Mszy świętej i przyjmując Komunię świętą, karmimy się Miłością. Czy wiem i czy pamiętam, że nie wolno mi tej Miłości zatrzymać dla siebie; że jestem wezwany, by tę Miłość nieść dalej, by się nią dzielić? Wciąż tak wielu ludzi na świecie jest głodnych i spragnionych Miłości!
Maryjo, ucz mnie żyć miłością na co dzień i ucz dzielić się nią z tymi, którzy jej nie doświadczają. Pomóż mi być ogniem, który płonie, i żarem zapalać innych do miłowania. 

TAJEMNICE BOLESNE

I. Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu
Wierzyć to trwać na modlitwie, bo tylko ona podnosi do Boga zwykłe, szare, codzienne życie. Panie Jezu, obarczony ludzkimi grzechami, w rozmowie z Ojcem szukałeś pocieszenia i umocnienia, by wytrwać do końca na bolesnej drodze. Tak wielu ludzi na świecie nie wie, gdzie szukać sensu życia, gdzie szukać Prawdy i Miłości, bo nie zna Boga!
Maryjo, pomóż mi oddać siebie na służbę tym, którzy jeszcze Boga nie znają i nie modlą się do Niego.

II. Biczowanie Pana Jezusa
Dzięki wierze Bóg staje się obecny w życiu ludzkim i w świecie. Okrutne biczowanie jest odrzuceniem wiary w Bóstwo Jezusa. Nie pozna Boga świat, jeśli wśród Jego wyznawców – chrześcijan – nie będzie współpracy i troski o wzrost królestwa Bożego.
Maryjo współcierpiąca z biczowanym Synem, pomóż nam radośnie włączać się w dzieło krzewienia wiary poprzez ufną zgodę na biczowanie, odrzucenie, upokorzenie czy zniewagę.

III. Cierniem ukoronowanie 
Wiara praktykowana prowadzi do świętości. Pan Jezus w godzinie tak wielkiej próby nie załamał się. Patrzył z miłością i przebaczeniem na sprawców swego upokorzenia. Swym przykładem uczy, jak bardzo cenne i potrzebne są chwile cierpienia i próby wiary. 
Przez wstawiennictwo Maryi ucz nas, Panie, trwać na drodze wiary mimo cierpienia. Ucz przebaczać sercem i w ten sposób stawać się autentycznymi świadkami Twojej Ewangelii, by miłość mogła odnowić i przemienić świat.

IV. Dźwiganie krzyża
Wiara przemienia się w miłość. Droga krzyża wymaga trudu, ofiary, poświęcenia nawet własnego życia, jak to uczynił Jezus. Tak wiele w nas lęku, obawy, drżenia przed przyjęciem cierpienia, a tak mało pamięci o tym, że obok żyje wielu ludzi, którzy nie znają Boga i Jego ofiarnej miłości. 
Maryjo, otwieraj oczy naszych serc, byśmy widzieli potrzebę pójścia nawet na krańce świata, by dzielić się Ewangelią Miłości ze wszystkimi, którzy jej nie znają.

V. Śmierć Pana Jezusa na krzyżu
Panie Jezu, wypełniłeś wolę Ojca do końca. Czy pamiętam, że wolą Boga jest uświęcenie wszystkich? Czy mam świadomość, że ja też jestem posłany, by dźwigać krzyż, umierać na nim i w ten sposób głosić prawdę Ewangelii i być jej świadkiem?

Maryjo, gdy omdleją moje ręce i osłabną nogi, Ty sama bądź moim głosem w dzieleniu się słowem miłości, by wszyscy mogli doświadczyć radości podążania za Jezusem, choćby to była droga na Kalwarię.

TAJEMNICE CHWALEBNE

I. Zmartwychwstanie Pana Jezusa
Wiara pragnie być przekazywana. Zmartwychwstanie Jezusa jest ukoronowaniem dzieła odkupienia. Jezus przynosi zbawienie wszystkim, nie tylko wybranym. Przynależność do Kościoła wzywa mnie do wzrastania w wierze i dzielenia się nią. Czy mam świadomość, że od mojego postępowania zależy zbawienie innych?
Maryjo, Przewodniczko na drodze wiary, spraw, bym bardziej świadomie i odpowiedzialnie dawał świadectwo wiary w Jezusa Zmartwychwstałego.

II. Wniebowstąpienie Pana Jezusa
Przestań się lękać! Uwierz w moc Boga, idź i głoś Ewangelię! Jezus w obecności uczniów wstępuje do nieba. Czy wiesz, gdzie jest niebo? Tam, gdzie panuje miłość, pokój, dobro… Tęsknimy za niebem, ale co czynimy, by niebo było w nas i wokół nas? Jezus wskazuje kierunek: „Idźcie na cały świat i nauczajcie wszystkie narody” (por. Mk 16, 15).
Maryjo, udzielaj nam łaski rozumienia misji, do której wzywa nas Bóg. Dodawaj siły i mocy do jej spełniania, by nie było na ziemi ludzi, którzy nie wiedzą, gdzie szukać nieba i jak je zdobywać.

III. Zesłanie Ducha Świętego
Jezus spełnia obietnicę daną przed odejściem do nieba, gdy mówi, że nie zostawi nas samych. To dzięki Duchowi Świętemu żyjemy, wzrastamy i dojrzewamy w wierze. Jednocześnie tak łatwo tracimy rozeznanie we własnym życiu. Czujemy się zagubieni, samotni i brakuje nam entuzjazmu wiary. Tymczasem wystarczy poddać się Duchowi Świętemu i pozwolić Mu działać w naszym życiu.
Maryjo obecna w Wieczerniku w dniu Pięćdziesiątnicy, otwieraj nasze serca na dary Ducha Świętego. Spraw, byśmy umieli mocą Boskiego Ducha pokonywać własne lęki i dzielić się wiarą i miłością z tymi, którzy jeszcze jej nie poznali.

IV. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny 
Wiara może wygasnąć jak płomień, którego się nie podsyca – mówił papież Benedykt XVI. Maryja w całym swym życiu pozostaje zatroskana o Kościół. Jak kiedyś, tak i dziś troszczy się o ciebie, o mnie, o każdego człowieka. Pomaga, byśmy stawali się żywymi świadkami Bożego Słowa, pomaga dzielić się tym Słowem z innymi, byśmy w wieczności mogli śpiewać razem radosne Alleluja.
Maryjo, Matko Kościoła, pomóż nam pamiętać, że nie możemy wierzyć samotnie, że wiarą trzeba dzielić się z innymi, bo tylko wtedy możemy być darem dla Boga, dla świata i siebie nawzajem.

V. Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny
Wiara łączy ludzi w jedną rodzinę dzieci Bożych. Maryja jako Królowa i Matka czuwa nad dziełem odkupienia i nieustannie wspomaga misję Kościoła w głoszeniu Ewangelii. Czy jestem świadomy mojego udziału w tej misji? Czy nie zwalniam się z odpowiedzialności za Kościół, za siostry i braci, którym nikt nie głosi Ewangelii?
Maryjo, Gwiazdo nowej ewangelizacji, wspieraj wszystkich misjonarzy i trudzących się w tym dziele. Wkładaj w ich usta odpowiednie słowa oraz uczyń ich trud owocnym i błogosławionym.