«Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?» [Mt 19,16b]

Przejdź do liturgii dnia

67. Rozważania różańcowe - Alicja Lenczewska - maj 2019 (2)

TAJEMNICE RADOSNE

I. Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

Jak przyszedłem do Maryi przez swego anioła, tak przychodzę do ciebie, by zwiastować ci dobrą nowinę: pragnę żyć w tobie i przez ciebie ukazać się światu. Twoja decyzja jest początkiem mego życia w tobie. A stanie się to przez Ducha, który twoje wnętrze uczyni moim domem, gdy wypowiesz swoje fiat.

II. Nawiedzenie św. Elżbiety

Wtedy poślę cię do ludzi, byś zaniosła im swoją radość i prawdę poczęcia się w tobie Bożego życia. Byś była wśród nich, wspomagała ich i obdarzała moją miłością, która dzięki temu będzie w tobie rosła.

III. Narodzenie Pana Jezusa

Pragnę, aby świat ujrzał Mnie w tobie: w twoim sercu, na twoim obliczu, w dotyku twych dłoni, w blasku twych oczu. Pragnę, aby rozpoznawano Mnie w twej delikatności, czułości, w miłosiernym pochyleniu się nad ich biedą i tęsknotą za prawdziwą miłością.

IV. Ofiarowanie Pana Jezusa

Ofiaruj im Mnie. Nie zawłaszczaj. Dziel się z nimi moim życiem w tobie. Dziel się sobą – tym wszystkim, co masz, co otrzymujesz jako mój dar dla ciebie i dla nich przez twoje serce i twoje dłonie.

V. Odnalezienie Pana Jezusa w świątyni

Znajduj Mnie ciągle na nowo: w świątyni twojego serca, w świątyniach serc twych braci, w świątyniach, które twojemu Bogu postawiono na ziemi. Tam czekam na ciebie, tam jestem stęskniony za tobą. Tam pragnę powiedzieć ci o mojej miłości. Tam odkryję ci tajniki Prawdy i głębię mądrości. Tam będę sycił cię sobą, by przygotować cię na pełnię współżycia ze Mną: na zaślubiny w bólu i miłości.

TAJEMNICE ŚWIATŁA

I. Chrzest Pana Jezusa w Jordanie

Wszystko trzeba rozstrzygać przede Mną i ze Mną. I pragnąć mojej woli w pokorze serca i umysłu. Wszystko poddawać konfrontacji z Ewangelią, zwłaszcza to, co łączy z innymi ludźmi lub dzieli. Oddalić trzeba swoje urazy, swoje ambicje, by w imię moje zachować pokój i rozszerzać miłość dla ocalenia siebie i innych.

II. Cud w Kanie Galilejskiej

Pójdź, aby moja Matka przygotowała cię do ofiary miłości, do godów weselnych z twym Oblubieńcem. Poddaj się Jej czułym dłoniom. Niech przystroi cię, przyozdobi, zanim w moich ramionach złożysz ofiarę czystą, świętą. Zanim przekroczysz próg mojego domu.

III. Głoszenie królestwa Bożego

Ja, tak jak moja Matka objawiająca się w Fatimie i Medjugorie, wzywam wszystkich do nawrócenia, modlitwy i pokuty, aby ocalić jak najwięcej ludzkich istnień i jak najwięcej połaci ziemi od totalnego zniszczenia przez Szatana, który sieje w sercach ludzi niezgodę, nienawiść i agresję.

IV. Przemienienie na górze Tabor

Ciesz się łaską, jaką ci daję, i trwaj, i nie mów nic. Chcę cię przeniknąć i przemienić, abyś była bardziej moja niż dotąd. Wycisz się. Bądź bierna zupełnie. Poddaj się mojemu działaniu w tobie.

V. Ustanowienie Eucharystii

Każdy twój dzień jest ucztą ofiarną i każdego dnia jesteś konsekrowana, aby złożyć z siebie ofiarę czystą – za życie w Miłości. Trwaj w tym, moja oblubienico, przez wszystkie twoje dni, aż się wypełnią, aż się stanie.

TAJEMNICE BOLESNE

I. Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

Nie lękaj się ofiary. Miłość, która jest niezdolna do ofiary, nie jest miłością. Jest obłudą i kłamstwem. Uklęknij przed Ojcem i przyjmij Jego wolę z miłości do Boga i twych braci. Przyjmij wraz ze Mną ból, który stanie się zbawieniem dla nich i uświęceniem dla ciebie. To cię oczyści i uwolni wielu.

II. Biczowanie Pana Jezusa

Wydaj swoje ciało i swoją duszę na ubiczowanie. Przyjmuj z miłością uderzenia. Zatop je w miłości. Za każdy cios odpłać miłością. Módl się, aby miłość w tobie była większa niż rany serc, które rodzą zło i czynią niesprawiedliwość.

III. Cierniem ukoronowanie Pana Jezusa

Przyjmij ulegle koronę cierniową poniżenia, ironii, niesprawiedliwości. Wybaczaj i kochaj. Twoją bronią jest modlitwa, a osłoną jestem Ja. Ja jestem twoją jedyną chwałą, blaskiem twojego imienia i prawdą o tobie. Ja jestem, choć jestem ukryty, nie oni, których widzisz.

IV. Dźwiganie krzyża

I idź, trwaj w twojej drodze za Mną. Bądź wierna w twej małej codzienności i bądź wierna, gdy ogrom mojego krzyża przygniecie cię do ziemi. Droga krzyżowa twojego życia trwa i są na niej te wszystkie stacje, które były na mojej drodze krzyżowej. I jestem Ja: twoje życie, i jest Maryja: twoje wspomożenie, i są ludzie: współuczestnicy twego trudu.

V. Śmierć Pana Jezusa na krzyżu

Nie lękaj się oddania swego ludzkiego życia dla ocalenia Bożego życia w tobie i w twych braciach. Nie lękaj się umiłowania do końca. Zaprzyj się siebie i oddaj się Bogu, aby wykonało się przez ciebie wielkie dzieło Boże, do którego cię powołałem i stworzyłem. Jesteś na Górze Przemienienia, tu rozgrywa się ostatni akt twego oczyszczającego bólu. Tu umiera w tobie stary człowiek. Tu rodzi się w tobie moje zmartwychwstanie.

TAJEMNICE CHWALEBNE

I. Zmartwychwstanie Pana Jezusa

Twoja godzina ciemności została uwieńczona blaskiem mojej chwały – mojego zmartwychwstania w tobie. I żadna straż, żadne kłamstwa, żaden kamień nie zatrzymają i nie zniszczą płomienia mojej oblubieńczej miłości. Ta miłość zapłonęła w tobie, tą miłością cię ogarnąłem i w niej spłonęło wszystko, co było kamieniem, strażą i zakłamaniem w twoim sercu. Już nie ty jesteś – Ja jestem tobą.

II. Wniebowstąpienie Pana Jezusa

I niebo otworzyło się w twej duszy, bo Ja jestem twoim niebem, twoją radością i twoją chwałą. Cóż może uczynić ci to, co jest na zewnątrz – poza tobą, skoro twoja dusza i ty cała jesteś w niebie mojej miłości.

III. Zesłanie Ducha Świętego

Trwaj jak apostołowie z Maryją w jednoczącej miłości, aby Duch Święty zstępował na ciebie nieustannie ze swoją mocą leczącą wszelkie zło, wszelką słabość, wszelki ból. By zstępował przez ciebie na twych braci, na nędzę i ciemność świata. Teraz każda twoja prośba jest moją prośbą skierowaną do Ojca. A Ojciec i Ja jedno jesteśmy w Duchu Świętym.

IV. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Zostałaś wzięta w niebo ze swą duszą i ciałem, bo stałaś się jak Baranek – zabita i złożona w ofierze odkupienia twojemu Bogu. Bo przyjęłaś mój ból i moją ofiarę w swoje ciało i w swoją duszę.

V. Ukoronowanie Matki Bożej

I koroną chwały została uwieńczona twoja głowa, bo przyjęłaś koronę cierniową mojej hańby i mojego poniżenia w świecie. I moja chwała świeci w tobie blaskiem, który rozjaśnia ciemność świata, by prowadzić do Mnie tych, którzy nie widzą drogi. Jesteś już, jak Ja, poza czasem i poza ziemską rzeczywistością, choć chodzisz po tym świecie i pochylasz się nad jego biedą.