Ucisk i utrapienie spadną na każdego człowieka, który dopuszcza się zła [Rz 2,9a]

Przejdź do liturgii dnia

69. Rozważania różańcowe - Sabina Urbaniak - lipiec 2019

TAJEMNICE RADOSNE

I. Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

Tajemnica czuwania, trwania i gotowości do podjęcia świadomej decyzji, aby pójść za natchnieniem Bożym. Bez czujnego trwania w Bogu nie rozpoznamy czasu naszego nawiedzenia. Bez trwania w modlitwie nie znajdziemy odwagi i siły, aby powiedzieć Bogu TAK, gdy nadejdzie czas próby.

II. Nawiedzenie św. Elżbiety

To tajemnica służby, pracy i uświęcenia w codzienności, a także tajemnica drogi. Maryja, niosąc Jezusa pod sercem, idzie w daleką drogę. Wiedząc o swoim wybraniu, podejmuje dodatkowo zwykłe dzieło pomocy potrzebującemu. I w tym działaniu objawia się Jezus. Prowadzi nas ono do tajemnicy uwielbienia Boga, do Magnificat.

III. Narodzenie Pana Jezusa

Tajemnica przyjmowania Bożej obecności w moim życiu. Tajemnica ubóstwa, biedy i poczucia opuszczenia, gdy nie ma ze mną Boga. Jego przyjście na świat zmienia każdą rzecz i sytuację. Od tej pory już nic nie będzie takie samo. Nigdy nie zabraknie nam nadziei. Już teraz rozkwita we mnie nadzieja i radość oczekiwania na spotkanie z Nim.

IV. Ofiarowanie Pana Jezusa

Tajemnica oddania, poświęcenia Bogu tego, co dla mnie najcenniejsze! To również tajemnica przyjmowania darów: po to, aby się nimi dzielić, aby się ich kurczowo nie trzymać, ale iść naprzód drogą Kościoła. Wszystko, co uczyniłem, co otrzymałem, co udało mi się osiągnąć i zdobyć, jest w istocie darem od Boga. Dar radości też bywa często naznaczony cierpieniem. Również to cierpienie chcę ofiarować Bogu.

V. Odnalezienie Pana Jezusa w świątyni

Tajemnica odnalezienia swojego powołania, wybrania miejsca na ziemi i ustalenia zadań, które Bóg postawił przede mną. Zadanie jest pozornie proste. Jednakże bez głębszej refleksji i Bożej pomocy nie będę mógł sobie z tym poradzić. Bez prowadzenia Ducha Świętego nie tylko nie uda mi się określić mojej misji, ale także sprostać moim obowiązkom i zadaniom.

TAJEMNICE ŚWIATŁA

I. Chrzest Pana Jezusa w Jordanie

Tajemnica pierwszego sakramentu, tajemnica Kościoła, w której zostaliśmy przyjęci i naznaczeni pieczęcią wiary. Dziękuję Bogu za kapłańskie ręce, które mnie ochrzciły, i rodzicom, którzy przekazali mi skarb wiary. I ja chcę, podążając tą drogą, ofiarowywać innym dobre dary.

  II. Cud w Kanie Galilejskiej

Tajemnica małżeństwa jest tu złączona z tajemnicą zawierzenia Maryi i uświadomieniem sobie Jej roli w historii zbawienia. Wielkie rzeczy rozpoczynają się z Maryją; to na Nią zawsze możemy liczyć. Ona wskazuje nam drogę ku Jezusowi. Ona podnosi nasze sprawy codzienne ku niebu i przez Nią dzieją się cuda przemiany.

III. Głoszenie królestwa Bożego

Ta tajemnica jest w obecnym czasie naszym zadaniem. Musimy poprzez modlitwę odnaleźć w swoim życiu obszary, w których powinniśmy się nawracać. Dzięki modlitwie gromadzimy również siły do nawrócenia i trwania w dobrem. Całe nasze życie powinno być głoszeniem królestwa Bożego. To trudne zadanie, wymagające tego, by zaprzeć się siebie, zejść z utartych dróg i szukać tego, czego naprawdę chce od nas Bóg.

IV. Przemienienie na górze Tabor

Ta tajemnicza obecność Jezusa w moim sercu to spotkanie z Prawdą, o której istnieniu jestem przekonany, choć nie umiem jej nazwać. Nie zawsze wiem też, jak się wobec niej zachować. Nie jestem również czasem pewien, gdyż nie odczuwam jej wpływu – czy naprawdę przemienia ona moje życie? On chce pokazać mi coś szczególnie cennego i robi to w sposób zamierzony – specjalnie dla mnie.

V. Ustanowienie Eucharystii

W Eucharystii jesteś, Panie, tak blisko i namacalnie – to przemienia moje życie. W jakim stopniu umiem z tego skarbu korzystać? To miejsce spotkania, dane każdemu z nas, tak bardzo przystępne i obfitujące w łaskę. Ta Krew wylana jest za mnie, to Ciało dane za moje życie. To też tajemnica kapłańskiego życia ofiarowanego dla mnie – kapłańskich rąk, które podają mi Jezusa! Skoro czynisz mnie godnym przyjmowania Twojego Ciała jako pokarmu, uczyń moje serce czystym i chętnym do pokornej służby innym. Niech uzdrawiająca moc Eucharystii uleczy moje serce, aby biło ono dla Ciebie, a dla innych było czułe i wspierające.

TAJEMNICE BOLESNE

I. Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

Po czasie umocnienia i obdarowania przychodzi czas próby, czas ciemności i wytrwałości, czas cierpienia. Pan Jezus wyraźnie pokazuje nam, jak ten czas przeżyć, co jest naprawdę ważne i gdzie możemy szukać naszego umocnienia. Wszystko to odnajdziemy w modlitwie i zaufaniu woli Bożej.

  II. Biczowanie Pana Jezusa

Dziękuję Ci, Panie, za to, że z taką pokorą przyjąłeś bolesne razy, które powinny spaść na mnie. Panie Jezu, chcę teraz uczyć się od Ciebie pokornego przyjmowania cierpienia i ofiarowania go za nawrócenie grzeszników. Wiem, że nie ma cierpienia, które jest dla mnie zbyt wielkie, jeśli tylko jestem przy Tobie. Nie ma cierpienia bez sensu – kiedy potrafię je ofiarować i znieść dzięki mężnemu sercu.

III. Cierniem ukoronowanie Pana Jezusa

W koronowaniu cierniem przyjmujesz, Panie, wszystkie upokorzenia i obowiązki wynikające ze sprawowania władzy. W tej tajemnicy chcę powierzyć Tobie wszystkich sprawujących władzę: polityków, działaczy społecznych, naukowców i nauczycieli. Powierzam Ci także tych spośród sprawujących władzę, którzy w sposób świadomy lub nieświadomy działają na naszą niekorzyść. Boże, miej nad nimi litość i daj im łaskę nawrócenia.

IV. Dźwiganie krzyża

Nasza droga ma konkretny cel – zbawienie – i jasno sformułowane zadanie – osiągnięcie życia wiecznego z Bogiem. To droga do świętości, która wiedzie przez Krzyż. I obym wreszcie sobie to uświadomił i zapamiętał na zawsze – nie ma innej drogi. Chcę się podnosić z moich upadków, iść do tego miejsca, do którego iść nie chcę, ale które jest mi przeznaczone. Wiem, że jest ze mną Twoja i nasza Matka – Maryja.

V. Śmierć Pana Jezusa na krzyżu

Rozrachunkiem za grzech jest śmierć. To bardzo konkretne stwierdzenie obowiązuje w stosunku do każdego z nas. I nie ma od niego odwołania. Tę zapłatę na Krzyżu poniósł za każdego z nas Jezus. Pod Krzyżem trzeba stanąć. Pod Krzyżem staliśmy się dziećmi Maryi. Na krzyżu Jezusowi otwarto Serce, z którego – dla mnie, dla każdego z nas – wypłynęła krew i woda.

TAJEMNICE CHWALEBNE

I. Zmartwychwstanie Pana Jezusa

Śmierć ciała nie jest końcem naszego życia, ale przejściem do życia wiecznego. Od mojego wyboru zależy, czy będzie ono nieustającą radością i spotkaniem z Bogiem, czy też wiecznym potępieniem.

II. Wniebowstąpienie Pana Jezusa

Panie Jezu, który siedzisz po prawicy Ojca, który umacniałeś Apostołów, który obiecałeś nam Ducha Świętego i błogosławiłeś nas, gdyś do nieba wstępował, proszę, abyś przez Kościół i okoliczności mojego życia formował mnie do świętości w tym powołaniu, w jakim dane jest mi przeżywać swoje życie. Moim celem jest niebo, a moim zadaniem takie wypełnienie powołania, abym zawsze był gotowy na Twoje powtórne przyjście.

III. Zesłanie Ducha Świętego

Przyjdź, Duchu Święty, do mojej rzeczywistości, przyjdź do mojego życia, do każdej czynności, towarzysz mi w pracy i w czasie wolnym! Przyjdź i prowadź mnie w mojej drodze życiowej, w powołaniu i relacjach z wszystkimi ludźmi, których spotykam. Przyjdź i kieruj mną tak, abym umiał dawać świadectwo Bożej obecności w tym świecie.

IV. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Maryja z duszą i ciałem została zabrana do nieba. Ta radość, świadomość nagrodzenia i obecność Maryi w niebie są dla nas wielką pociechą i otuchą. Oto każda droga zanurzona w Bogu w Nim znajduje swój cel, zakończenie i rozwiązanie. Oto Niepokalana czeka na nas każdego dnia i w godzinie naszej śmierci.

V. Ukoronowanie Matki Bożej

Ta tajemnica jest dla nas zwieńczeniem modlitwy różańcowej. Uwielbiamy w niej Boga za wszystkie łaski i całe dobro, jakie otrzymujemy od Niego. Uwielbiamy Boga w Trójcy Jedynego za Jego Miłosierdzie i podniesienie godności człowieka w osobie Maryi na wyżyny nieba. Tak Bóg umiłował nas, że dał nam swojego Syna i tak nas umiłował, że dał nam również Maryję za Matkę, udzielając Jej godności królewskiej!